Samen werken aan herstel

werken aan herstelis eengezamenlijke reis

Ontwikkeling

Iedereen is elke dag in ontwikkeling. Dat is de mens eigen. Soms ervaar je dat helemaal niet en lijkt je ervaring meer op achteruitgang of stilstand en impasse. Toch is niets minder waar. Een gevoel of gedachte van achteruitgang is niet meer dan een stap terug in een voortgaand proces wat zich onbewust plaatsvindt. Er worden dingen verwerkt, herhaald, doorvoeld, completer gemaakt en voorbereid op een nieuwe vorm van innerlijke groei. Ontwikkeling is niet altijd fijn en comfortabel, al kan het dat ook zijn. Met herstel is het eigenlijk net zo.

Herstel

Wanneer we het hebben over herstel wordt daar vanuit verschillende invalshoeken diverse betekenissen aan gegeven. Daarbij is de persoonlijke waarde die je hecht aan herstel en de mate waarin herstel je doel is vaak leidend. We willen bevrijd worden van last en lijden, onszelf kunnen accepteren en op een fijne manier relaties hebben met anderen. Herstel en zingeving liggen vaak in elkaars verlengde. Als we kunnen zeggen en ervaren: mijn leven is van waarde, ik ben oké zoals ik ben, ervaren we onszelf in een hoge mate hersteld.

Stabiel herstel

Refererend aan voorgaande dat we ons goed willen voelen en geaccepteerd, door onszelf en de ander, in onze kwetsbaarheid en kracht, kun je vaak concluderen dat stabiliteit slechts tot een bepaalde hoogte een realistisch doel is. Want we kennen allemaal de momenten dat we ons minder stabiel voelen, oude wonden weer aangeraakt worden, we weer in oude patronen vallen en even niet weten hoe de juiste ‘vibe’ weer op te pakken. Wat als we zouden accepteren en met liefde zouden waarderen dat instabiliteit eveneens onderdeel van ons zelf is, van ons leven? En dat van mensen in onze omgeving, onze relaties?

Herstellen doe je samen

Hoe meer je leert leven met je ervaring en er mee werkt, hoe beter je jezelf kunt positioneren binnen de fricties die je innerlijk ervaart tijdens ontmoeting met de ander. Je weet ze steeds beter te benoemen en te plaatsen in de context van je geschiedenis en huidige situatie. Wel is het van essentieel belang dat je als ervaringswerker blijvend gebruik maakt van je peers in het persoonlijk en collectief herstelproces. Zoals iedere persoon die ontwricht is door situaties in het leven en deze herstelweg in gaat. Herstelwerkgroepen, peersupport- en intervisiegroepen kunnen hierin van grote aanvullende waarde zijn.

Van hulpverlener naar herstelwerkgroep

De beschikking kunnen krijgen over professionele, gespecialiseerde individuele hulpverlening is van groot belang en zou onderdeel moeten kunnen zijn en blijven van het herstelnetwerk. Naast familie, betrokkenen en ervaringswerkers in de wijk die eveneens op individuele wijze beschikbaar zijn. Wat ik wel denk is dat er nog veel te bereiken valt als lijnen met individuele trajecten in de loop van het proces doorgetrokken worden naar zelfhulpgroepen cq herstelwerkgroepen in de wijken. In plaats van een jarenlang één op één traject, waarbinnen de binding tussen cliënt en hulpverlener wordt bekrachtigd, maar geen netwerk wordt opgebouwd, zou het samen werken aan herstel een veel krachtigere basis kunnen geven. Een meer duurzame ook.

Familie

De familie, vrienden en betrokkenen worden steeds meer betrokken bij herstel. Dat is een positieve ontwikkeling. Er zijn bovendien stichtingen en organisaties die zich specifiek bezig houden met deze betrokkenen. Ook voor hen kan samen werken aan herstel een helend proces op gang brengen.

Het vraagt een verandering van denken, handelen en om meer samenwerking. Een voortdurend, blijvend principe.