Show YourAnders zijn

Door onze ontwikkeling heen als mens zijn ontstaat bij de meeste van ons de behoefte om onszelf te onderscheiden van de ander, om onszelf in een vorm te gieten waar we anders in zijn. Want we hebben zeker een bepaalde angst teveel te gaan lijken op alle anderen. We willen bijzonder zijn. Dat zullen we niet allemaal even duidelijk tentoonspreiden of toegeven aan onszelf, maar we vinden dat wel van belang. Het anders zijn kan in die zin van alles betekenen. Zo kun je dat heel zichtbaar laten zien in hoe je je kleedt of stijlt, hoe je praat en welke mensen je om je heen wilt hebben. Maar alle keuzes die je maakt houden verband met wie je wilt zijn.

Uniek persoon

We zijn ons er niet altijd even bewust van, maar iedereen is een uniek persoon. Dat waarderen we of niet, maar niemand is gelijk. Soms vind je de ander in wat gelijke kenmerken, maar dan nog zijn er verschillen die soms overbrugd moeten worden. We voelen ons prettig als eigenschappen van de ander lijken op die van onszelf, of in ieder geval bekend zijn voor ons en geen vragen oproepen. Doordat we misschien iemand anders kennen met vergelijkbare unieke eigenschappen. Maar wat gebeurt er als we mensen tegenkomen die zo uniek lijken te zijn dat het spanning veroorzaakt?

Onoverbrugbare verschillen?

Ineens komt er iemand in je buurt wonen waar je werkelijk niets in herkent van je eigen unieke persoonlijkheid. Of je komt hem of haar tegen op straat, in het wijkcentrum, de supermarkt. We hebben dan de neiging om daar een onoverbrugbaar dilemma in te ervaren. Dit heeft deels te maken met onze behoefte om mensen in hokjes te vangen zodra we ze niet meteen begrijpen. Dan gaan we er groepsnamen voor geven: die kan ik wel plaatsen in dat hokje, die groep, en die andere in dat hokje. De verschillen tussen ons en de ander kunnen zo oneindig groot aanvoelen, door bijvoorbeeld gedrag, uiterlijk, taal of achtergrond. Die verschillen zijn er ook en het is terecht dat we die waarnemen en ervaren. De vraag is soms wel of ze daadwerkelijk zo groot zijn en of we misschien nog een brug kunnen maken.

De gemene delers

In plaats van je te blijven focussen op het verschil kun je gaan zoeken naar de gemene delers tussen jou en de ander.De focus op verschil blijft spanning veroorzaken en zet geen communicatie op gang. Via gemene delers kun je mogelijk ingang vinden om een gesprek op gang te krijgen. Anders is het net als een web waar twee spinnen om gaan vechten, proberen te blijven weven, maar beiden verstrikt raken in dat web. Je kunt er voor kiezen om elkaar te mijden. Maar soms blijk je beide polen van dezelfde magneet te zijn en dan is het effectiever om elkaar dan maar te leren kennen. Gemene delers kunnen uiteindelijk heel boeiend en leerzaam zijn. Want niemand is zo uniek dat hij of zij niet op een ander lijkt.